Ο Γιάννης Ρίτσος και το θέατρο

Ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος εμπλέκεται με τη θεατρική τέχνη όχι μόνο με την ευρύτατα γνωστή θεατρικότητα των στίχων του, αλλά και με την ιδιότητα του ηθοποιού, του χορευτή και του θεατρικού συγγραφέα.

Τα σωζώμενα έργα του Γιάννη Ρίτσου είναι:
 -Μια γυναίκα πλάι στη θάλασσα

-Πέρα απ' τον ίσκιο των κυπαρισσιών

-Τα ραβδιά των τυφλών 

- Ο λόφος με το συντριβάνι

Τα ραβδιά των τυφλών - Γιάννης Ρίτσος

τρίπρακτο δράμα

«Γράφεται στις αρχές του 1959 και είναι το έβδομο θεατρικό έργο του ποιητή, το τρίτο από τα σωζώμενα. Διαδραματίζεται όλο σε κλειστό χώρο, στο εσωτερικό παλιού σπιτιού, με βιτρίνα καπελάδικου.

Μια γυναίκα πλάι στη θάλσσα - Γιάννης Ρίτσος

«Το έργο αυτό είναι το δεύτερο θεατρικό του ποιητή και το αρχαιότερο από τα σωζόμενα (Νοέμβρης του' 42, κατοχή, δεύτερος κατοχικός χειμώνας).

Διάσπαρτος ο Ρίτσος στο έργο μέσα από τη φιγούρα του τρελό- Μάνθου, που λέει τις αλήθειες της ζωής.

Πέρα απ' τον ίσκιο των κυπαρισσιών - Γιάννης Ρίτσος

τρίπρακτο δράμα

Είναι το τρίτο θεατρικό έργο του ποιητή και το δεύτερο από τα σωζώμενα.

Ως συνεργάτης του "Θέατρου του Λαού της Αθήνας" γράφει στα Τρίκαλα το μονόπρακτο "Η Αθήνα στ' άρματα", που παρουσιάζεται από το Θέατρο του Βουνού με μεγάλη επιτυχία στην Κοζάνη στις 9 Φλεβάρη του 1945.

Αργότερα επεξεργάζεται ξανά το έργο και το τιτλοφορεί "Μάνα".

Την οριστική μορφή του δίνει το 1958 με τον τίτλο "Πέρα απ' τον ίσκιο των κυπαρισσιών". 

Την ίδια χρονιά εκδίδεται, για πρώτη φορά, στη Ρουμανία από τις Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις και παρουσιάζεται στα ελληνικά, σκηνοθετημένο από το Γιάννη Βεάκη, στις 24 Νοέμβρη.

Ο Λόφος με το συντριβάνι - Γιάννης Ρίτσος

ο θεατρκός Γιάννης Ρίτσος

Είναι το τελευταίο θεατρικό έργο του ποιητή. Γράφτηκε το 1959, μεσα σε 6 μέρες και πρωτοπαρουσιάστηκε στη Ρουμανία το 1977 από το Γιάννη Βεάκη.

Γιάννης Ρίτσος - Μια γυναίκα πλάι στη θάλασσα

 αντιγραφή του αποσπάσματος του θεατρκού έργου του Γιάννη Ρίτσου από e-poema

[...]

ΚΥΡ-ΣΤΑΘΗΣ: Ο ουρανός στέκει ψηλά και δεν τον φτάνεις. Κάλλιο, λοιπόν, να ξεχάσεις πως έχει ουρανό.

ΑΝΤΩΝΗΣ: Κι αν τον ξεχάσεις, αυτό δε σε ξεχνάει. Απλώνει τα γαλάζια χέρια του και σ' αγκαλιάζει. Κι όταν κλείνεις τα βλέφαρα, βάζει τα δυό του δάχτυλα αλαφρά και σου τ' ανοίγει. Κι άμα νυχτώνει πάλι, βγαίνουν τ' άστρα και σου πετροβολάν τον ύπνο σου με χρυσά λουλούδια. Και τότες από μέσα σου ξυπνάν χιλιάδες άστρα, που παίζουν και φωτάνε και στριφογυρνάνε και δεν μπορείς να κοιμηθείς και να πεθάνεις.

Επιτάφιος

   Η ηθοποιός Κάκια Παναγιώτου διαβάζει το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, με τη συνοδεία της χορωδίας Τρικάλων.





Από το δίσκο που κυκλοφόρησε το 1966 με τη διασκευή του "Επιτάφιου" από την Τερψιχόρη Παπαστεφάνου.

ακούστε με κλικ στο εικονίδιο