«Το έργο αυτό είναι το δεύτερο θεατρικό του ποιητή
και το αρχαιότερο από τα σωζόμενα (Νοέμβρης του' 42, κατοχή, δεύτερος κατοχικός
χειμώνας).
Διάσπαρτος ο Ρίτσος στο έργο μέσα από τη φιγούρα του τρελό- Μάνθου, που λέει τις αλήθειες της ζωής.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μια γυναίκα πλάι στη θάλασσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μια γυναίκα πλάι στη θάλασσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013
Γιάννης Ρίτσος - Μια γυναίκα πλάι στη θάλασσα
αντιγραφή του αποσπάσματος του θεατρκού έργου του Γιάννη Ρίτσου από e-poema
[...]
ΚΥΡ-ΣΤΑΘΗΣ: Ο ουρανός στέκει ψηλά και δεν τον φτάνεις. Κάλλιο, λοιπόν, να ξεχάσεις πως έχει ουρανό.
ΑΝΤΩΝΗΣ:
Κι αν τον ξεχάσεις, αυτό δε σε ξεχνάει. Απλώνει τα γαλάζια χέρια του
και σ' αγκαλιάζει. Κι όταν κλείνεις τα βλέφαρα, βάζει τα δυό του δάχτυλα
αλαφρά και σου τ' ανοίγει. Κι άμα νυχτώνει πάλι, βγαίνουν τ' άστρα και
σου πετροβολάν τον ύπνο σου με χρυσά λουλούδια. Και τότες από μέσα σου
ξυπνάν χιλιάδες άστρα, που παίζουν και φωτάνε και στριφογυρνάνε και δεν
μπορείς να κοιμηθείς και να πεθάνεις.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
