"Ο Τένεσι Ουίλιαμς είναι -μαζί με τον Πιραντέλο- ο πιο αγαπημένος μου. Θα μου πείτε «τι σχέση έχουν μεταξύ τους οι δυο;».
Νιώθω ότι - αντίθετα, ας πούμε, από τον Μπέκετ - πιστεύουν στη δύναμη της σκηνοθεσίας. Δεν «προσλαμβάνουν» τον σκηνοθέτη ως εργολάβο-εκτελεστή μιας σκηνικής δημιουργίας που οι ίδιοι έχουν -ή θα ήθελαν να έχουν- ανεβάσει. Τον παροτρύνουν να ελευθερώσει δυναμικά το έργο τους από τη μορφή του αναγνώσματος στην οποία του το παραδίδουν.
